توانبخشی سکته مغزی

نقش فناوری و تکنولوژی در توانبخشی سکته مغزی چیست؟

شواهد در مورد فن آوری های توانبخشی سکته مغزی سریعترین حوزه تحقیقاتی درمانی است. با پیشرفت تکنولوژی، از روشها و دستگاههای نوآورانه برای هدایت رویکردهای درمانی جدید و تقویت روشهای موجود استفاده خواهد شد.


با پیشرفت فناوری در 10 سال گذشته، تعداد آزمایش های کنترل تصادفی توانبخشی سکته مغزی افزایش یافته است.

موسسه ملی بهداشت (NIH) در خط مقدم افزایش تحقیقات در زمینه فناوری در سناریوهای توانبخشی بوده است.

در زیر نمونه هایی از نحوه مطالعه تکنولوژی برای ایفای نقش در فرایند توانبخشی آورده شده است:

 

توانبخشی از راه دور:

یک سیستم سلامت از راه دور خانگی که برای بهبود بهبود حرکتی و آموزش بیماران پس از سکته مغزی طراحی شده است.

تحریک جریان مستقیم جمجمه ای برای بازیابی حرکات پس از سکته مغزی:

یک مطالعه مرحله دوم (TRANSPORT 2) با هدف کشف این مسئله که آیا تحریک مغز در سطوح مختلف دوز همراه با درمان توانبخشی اثبات شده می تواند عملکرد بازو را بهبود بخشد یا خیر.


کارآزمایی حرکتی پس از سکته مغزی (LEAPS) نشان داد افرادی که دچار سکته مغزی شده اند و در منزل فیزیوتراپی انجام داده اند، توانایی راه رفتن خود را همانند افرادی که تحت برنامه حرکتی با استفاده از پیاده روی با تردمیل و سیستم ساپورت وزنی قرار گرفته اند، بهبود بخشیده اند.

با تمرین پیاده روی محققان همچنین دریافتند که بیماران تا یک سال پس از سکته مغزی به بهبود خود ادامه می دهند.

سایت I-ACQUIRE در نوزادان مبتلا به سکته مغزی پریناتال ، میزان اثربخشی توانبخشی نوزادان را برای افزایش مهارت های اندام فوقانی تعیین می کند.

Sleep-SMART (Sleep for Stroke Management and Recovery Trial) تعیین می کند که آیا درمان اختلال تنفسی در خواب با فشار مثبت راه هوایی پس از سکته مغزی ایسکمیک حاد یا حمله ایسکمی گذرا با خطر بالا از سکته مغزی مکرر جلوگیری می کند یا خیر، آیا درمان اختلا تنفسی در خواب بلافاصله پس از آن انجام می شود یا خیر. سکته مغزی ایسکمیک حاد نتایج سکته را در 3 ماهگی بهبود می بخشد.

توانبخشی بعد از سکته

سکته مغزی اولین عامل ناتوانی جدی بزرگسالان در دنیا است. ناتوانی بیماران بعد از سکته مغزی هم برای خودشان و هم برای خانواده آنها بسیار ناراحت کننده است، اما روشهای درمانی برای کمک به توانبخشی بیماران پس از سکته مغزی وجود دارد.


برای اکثر بیماران سکته مغزی، توانبخشی عمدتاً شامل فیزیوتراپی است.

هدف از فیزیوتراپی این است که بیمار سکته مغزی فعالیتهای ساده حرکتی مانند راه رفتن، نشستن، ایستادن، دراز کشیدن و روند تغییر از یک نوع حرکت به حرکت دیگر را یاد بگیرد.


نوع دیگری از درمان برای کمک به بیماران در یادگیری مجدد فعالیت های روزانه ، کاردرمانی است. این نوع درمان همچنین شامل ورزش و تمرین است.


هدف این است که به بیماران سکته مغزی کمک کند تا فعالیتهای روزمره خود مانند خوردن، نوشیدن و بلعیدن، لباس پوشیدن، حمام کردن، آشپزی، خواندن و نوشتن و … را دوباره یاد بگیرند.

کاردرمانگران به دنبال کمک به بیمار برای مستقل یا نیمه مستقل شدن هستند.
تراپی درمانی به بیماران سکته مغزی کمک می کند تا مهارتهای زبانی و گفتاری خود را مجددا یاد بگیرند یا سایر روشهای ارتباطی را بیاموزند.

گفتاردرمانی برای بیمارانی مناسب است که مشکلی در شناخت یا تفکر ندارند ، اما در درک گفتار یا کلمات نوشتاری مشکل دارند یا در شکل گیری گفتار مشکل دارند.

با گذشت زمان و صبر ، بازماندگان سکته مغزی باید بتوانند برخی از توانایی های خود را ، و گاهی اوقات ، همه ، به دست آورند.

چه عواملی می توانند بر نتیجه توانبخشی سکته مغزی تأثیر بگذارند؟

  • شدت و درجه آسیب به مغز.
  • سن
    میزان بهبودی اغلب در کودکان و جوانان در مقایسه با افراد مسن بیشتر است
  • سطح هوشیاری
    برخی از سکته های مغزی توانایی فرد را در هوشیاری و پیروی از دستورالعمل های مورد نیاز برای انجام فعالیت های توانبخشی، کاهش می دهد.
  • میزان برنامه توانبخشی
    شدت سایر مشکلات پزشکی همزمان
  • شرایط محیط خانه. وجود امکاناتی مانند ریل پله و میله می تواند استقلال و ایمنی را در خانه افزایش دهد.
  • شرایط محیط کار. اصلاحات برای بهبود ایمنی فیزیکی و اصلاح وظایف کاری ممکن است بازگشت به کار را ممکن سازد.
  • همکاری خانواده و دوستان. خانواده های حامی و شبکه های اجتماعی می توانند عامل بسیار مهمی در توانبخشی باشند که معمولاً طی ماه های طولانی ادامه می یابد.
  • زمان بازتوانی. به طور کلی، هرچه زودتر شروع شود، شانس بازیابی مهارت ها و عملکرد از دست رفته و توانبخشی موفق بیشتر است.
برچسب‌ها: بدون برچسب
0

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *