فیزیوتراپی و کاردرمانی

تفاوت بین کاردرمانی و فیزیوتراپی چیست؟

هر دو حرفه کاردرمانی و فیزیوتراپی کارهای مهم و توانبخشی را برای کمک به مشتری و بیماران در انجام کارهای روزانه با استقلال مطلوب و زندگی با کیفیت انجام می دهند.

علاوه بر این، هر دو به مهارت های یکسانی احتیاج دارند، حقوق رقابتی ارائه می دهند و از دیدگاه های شغلی قدرتمندی بهره مند می شوند.

با این حال، کاردرمانی و فیزیوتراپی رویکردهای متفاوتی در مورد چگونگی بهبود زندگی افراد انجام می دهند.

بنابراین، اگر علاقه مند به دنبال کردن یکی از این مسیرهای شغلی هستید، احتمالا فهمیدن این موارد در ابتدا مفید باشد.

قسمت 1: مبانی کاردرمانی و فیزیوتراپی


در اساسی ترین سطح، فیزیوتراپی به طور خاص بر بهبود توانایی بیمار در انجام حرکات و عملکرد بدن تمرکز دارد، در حالی که کاردرمانی بر بهبود توانایی بیمار در انجام فعالیت های روزمره متمرکز است.

فیزیوتراپی Physiotherapy

‏PT توانبخشی جسمی افرادی است که در اثر آسیب دیدگی یا بیماری بهبود می یابند، در حالی که فیزیوتراپ ها نقص واقعی بیمار را درمان می کنند.

فیزیوتراپ ها به طور گسترده در مکانیک بدن آموزش داده می شوند و از تکنیک های درمانی استفاده می کنند که به منظور کاهش درد، بازگرداندن عملکرد و جلوگیری از ناتوانی طراحی شده اند.

برای کسی که از سکته مغزی بهبود می یابد، یک فیزیوتراپ می تواند تمریناتی را برای تقویت عضلات بیمار در راه رفتن، ایستادن و حرکات دیگر ایجاد کند.

کاردرمانی Occupational Therapy


‏OT با داشتن هدف کلی کمک به بیماران برای انجام فعالیت های روزمره با بالاترین درجه استقلال ممکن، یک رویکرد جامع تر را اتخاذ می کند.

پزشکان متخصص کاردرمانی مشتریانی که از آسیب دیدگی بهبود می یابند یا معلولیت رشد یا شناختی دارند را درمان می کنند.
رویکرد آن ها احتمالا شامل تمرینات بدنی، ارتقاء سلامتی، سازگاری درمانی و تغییراتی در محیط کار بیمار باشد.

برای شخصی که در اثر سکته مغزی بهبود می یابد، یک متخصص کاردرمانی می تواند درمان هایی را انجام دهد تا به بیمار کمک کند فعالیت های روزانه مانند غذا خوردن، حمام کردن و لباس پوشیدن را مدیریت کند.

قسمت 2: وظایف خاص شغلی

برای کار در کاردرمانی یا فیزیوتراپی، می توان یک متخصص کاردرمانی OT، یک دستیار کاردرمانی OTA، یک فیزیوتراپPT یا دستیار فیزیوتراپیPTA شوید.

در حالی که هر نقش دارای الزامات تحصیلی و مجوزهای مختلف است (که بعدا در این پست به آن ها خواهیم پرداخت).

به طور خلاصه وظایف شغلی را در زیر بیان کرده ایم تا درک بهتری از وظایف روزانه ای که هر یک از آن ها می توانند داشته باشد، ارائه دهیم.

بنابراین موقعیت می توان مسیر شغلی مناسب را انتخاب کرد.

کاردرمانی : OT


• وضعیت بیمار و نیازهای درمانی را ارزیابی می کند
• برنامه درمانی متفاوتی را برای بیمار تدوین می کند
• به بیماران کمک می کند تا وظایف روزانه و مراقبت از خود را انجام دهند و در مورد تجهیزات سازگار توصیه هایی می کنند
• پیشرفت بیمار را ضبط و ارزیابی می کند
• خانه و محل کار بیمار را برای شناسایی پیشرفت های احتمالی ارزیابی می کند و اعضای خانواده و کارفرمایان را در مورد تنظیمات توصیه شده آموزش می دهد

دستیار کاردرمانی OTA :


• با متخصصین کاردرمانی همکاری می کند تا به بیماران در توسعه و بازیابی مهارت های انجام فعالیت های زندگی روزمره کمک کند
• برنامه های درمانی ایجاد شده توسط OTها از جمله فعالیت ها، تمرین ها و آموزش تجهیزات سازگاری را انجام می دهد
• پیشرفت بیمار و گزارشات به OT را پیگیری می کند
• اعضای خانواده، مراقبان و سایر ارائه دهندگان خدمات بهداشتی را راهنمایی می کند که چگونه می توانند به بهترین نحو از برنامه درمانی بیمار پشتیبانی کنند
• مناطق درمانی را حفظ کرده و تجهیزات درمانی را تنظیم می کند

فیزیوتراپی PT :


• مشکلات جسمی ناشی از آسیب یا بیماری را تشخیص می دهد
• برنامه های درمانی اختصاصی را برای بیماران تهیه می کند
• از تمرینات، حرکات کششی، مداخله درمانی و تجهیزات برای افزایش تحرک، کاهش درد و تسهیل در بهبود سلامت بیمار استفاده می کند
• سوابق را حفظ کرده و اهداف و پیشرفت بیمار را پیگیری می کند
• برنامه های سلامتی با هدف جلوگیری از آسیب دیدگی ایجاد می کند
• در مورد روند بهبودی به بیماران آموزش می دهد

دستیار فیزیوتراپی PTA :


• خدمات فیزیوتراپی را تحت نظر و نظارت یک متخصص فیزیوتراپی ارائه می دهد
• برنامه های درمانی ایجاد شده توسط PTها، از جمله کشش ، تمرین قدرتی ، تمرین و استفاده از تجهیزات را پیاده سازی می کند
• پیشرفت بیمار را قبل، حین و بعد از درمان پیگیری می کند و به PT گزارش می دهد
• مناطق درمانی را حفظ کرده و تجهیزات درمانی را تنظیم می کند

قسمت 3: فرصت های تخصصی


افراد دارای مشاغل در کاردرمانی و فیزیوتراپی در بسیاری از مناطق همان تمرین از جمله بیمارستان ها، مدارس و مراکز کلینیک فعالیت می کنند.

همچنین هر دو زمینه دارای گواهینامه تخصصی هستند، که می تواند به صورت حرفه ای به بیمار یک مزیت رقابتی ببخشد و همچنین فرصتی برای پیگیری مناطق مورد علاقه که بیشتر برای بیمار حائز اهمیت هستند فراهم شود.

کاردرمانی

اگر به نظر می رسد کاردرمانی برای بیمار مناسب تر است، هم متخصصین کاردرمانی و هم دستیاران کاردرمانی می توانند گواهینامه تخصصی AOTA را درموارد زیر به دست آورند:

• تحرک جامعه
• اصلاح محیط زیست
• تغذیه، خوردن و بلعیدن
• دید کم
• سیستم های مدرسه

علاوه بر این، متخصصین کاردرمانی می توانند گواهینامه هیئت مدیره AOTA را در موارد زیر به دست آورند:

• ژرنتولوژی
• سلامت روان
• اطفال
• توانبخشی جسمی
فیزیوتراپی

اگر علاقه مند به تخصص در زمینه PT هستید، فیزیوتراپی ها می توانند گواهینامه تخصصی APTA را درموارد زیر به دست آورد:

• قلبی و عروقی و ریوی
• الکتروفیزیولوژی بالینی
• سالمندان
• عصب شناسی
• ارتوپدی
• اطفال
• ورزش ها
• تندرستی بانوان
• انکولوژی

قسمت 4: الزامات آموزش و گواهینامه


همانطور که قبلاً نیز اشاره شد، شرایط تحصیلی، صدور گواهینامه و مجوز، بسته به حرفه درمانی و فیزیکی که می خواهید دنبال کنید، اینکه آیا میخواهید تبدیل به PT ،PTA ،OT یا OTA شوید، متفاوت است.

تبدیل شدن به یک فیزیوتراپی به مدرک دکترا نیاز دارد، در حالی که تبدیل شدن به یک متخصص کاردرمانی به طور کلی نیاز به مدرک کارشناسی ارشد دارد.

برای هر دوی این نقش ها، این به معنای گذراندن مدت زمان قابل توجهی در مدرسه قبل از شروع کار است.

اگر به دنبال راهی سریعتر برای ورود به این رشته هستید، می توانید در عوض به دستیار کاردرمانی یا دستیار فیزیوتراپی تبدیل شوید، زیرا درجه دستیاری لازم برای این شغل می تواند سریعتر تکمیل شود، این امکان را می دهد کار جدید خود را زودتر شروع کنید.

به عنوان مثال، برنامه OTA Ameritech این امکان می دهد که فقط 20 ماه آموزش مورد نیاز را سپری کنید.

نکته مهم دیگر که باید در نظر بگیرید این است که در کجا می خواهید تمرین کنید، زیرا کشورهای مختلف غالباً دارای مجوزهای مختلف و نیاز به صدور گواهینامه برای هر شغل هستند.

کاردرمانی


برای تبدیل شدن به یک کاردرمانگر، ابتدا باید مدرک لیسانس را کسب کنید، به دنبال آن یک مدرک کارشناسی ارشد در کاردرمانی (که بین 2 تا 3 سال طول می کشد) یا دکتری در کاردرمانی (که حدود سه سال طول می کشد).

همچنین باید امتحان NBCOT را قبول شده و در ایالت خود برای صدور مجوز اقدام کنید.

دستیار کاردرمانی OTA


برای تبدیل شدن به دستیار کاردرمانی ، ابتدا باید مدرک دانشگاهی را کسب کنید.

سپس، باید امتحان NBCOT را با موفقیت پشت سر بگذارید و مجوز تمرینی به عنوان دستیار کاردرمانی را در کشوری که می خواهید کار کنید، کسب کنید.

به خاطر داشته باشید که شرایط و مراحل صدور مجوز برای این جایگاه از نظر دولت متفاوت است، بنابراین حتما با آژانس نظارتی کاردرمانی کشور خود در مورد شرایط خاص صدور مجوز مشورت کنید.

اگر به نظر می رسد حرفه ی دستیار کاردرمانی برای شما مناسب است، برنامه OTA را به طور کامل و معتبر در نظر بگیرید.

با تمرین بالینی، آموزش در کلاس و دوره های اساسی، می توانید فارغ التحصیل شوید و به عنوان OTA واجد شرایط در کمتر از 20 ماه کار خود را شروع کنید.

فیزیوتراپیست


برای تبدیل شدن به یک فیزیوتراپ، ابتدا باید لیسانس بگیرید، به دنبال آن یک مدرک حرفه ای که معمولاً دکترای فیزیوتراپی است (برای تکمیل حدود سه سال طول می کشد) را کسب کنید.

سپس، باید امتحان بین المللی فیزیوتراپی NPTAرا قبول شده و در کشوری که می خواهید کار کنید مجوز بگیرید.

 

دستیار فیزیوتراپی
برای تبدیل شدن به PTA، ابتدا باید مدرک دانشگاهی را بدست آورید و سپس در آزمون NPTE مجاز شوید.

بسته به شرایط صدور مجوز از دولت، احتمالا نیاز به قبولی در آزمون دولتی نیز داشته باشید و گواهینامه CPR و First Aid را بدست آورید.

قسمت 5: چشم انداز شغلی و حقوق

کاردرمانی و فیزیوتراپی هر دو حقوق رقابتی ارائه می دهند و انتظار می رود هر دو حرفه حداقل تا سال 2026 شاهد رشد چشمگیری باشند.

کاردرمانگران

پیش بینی می شود که اشتغال متخصصین کاردرمانی از 20-2026 در مقایسه با فقط 7٪ برای همه مشاغل، 24٪ رشد داشته باشد.

از ماه مه 2018، دستمزد سالانه متوسط برای کاردرمانگران 84.270 دلار در سال است.

 

دستیاران کاردرمانی


پیش بینی می شود اشتغال کلی دستیاران کاردرمانی از سال های 2016-2026 در مقابل 7٪ برای همه مشاغل دیگر 28٪ رشد داشته باشد.

از ماه مه 2018، دستمزد سالانه متوسط برای دستیاران کاردرمانی سالانه 62.220 دلار بوده است که برترین افراد در این زمینه سالانه 80.980 دلار را به خانه می آورند.

فیزیوتراپی و کاردرمانی
فیزیوتراپی


مطابق گفته دفتر آمار کار، پیش بینی می شود اشتغال متخصصین فیزیوتراپی از سال های 2016-2026 28٪ رشد کند که بسیار بالاتر از میانگین رشد 7٪ برای همه مشاغل است. از ماه مه سال 2018، متوسط درآمد سالانه فیزیوتراپی در ایالات متحده 87.930 دلار در سال بوده است.

دستیاران فیزیوتراپی


پیش بینی می شود اشتغال کلی دستیاران فیزیوتراپی از 2016-2026 در مقایسه با میانگین 7٪ برای همه مشاغل 30٪ رشد کند. از ماه مه سال 2018، متوسط دستمزد سالانه دستیاران فیزیوتراپی 58040 دلار در سال بوده است.

کاردرمانی و فیزیوتراپی چه شباهت هایی دارند؟

کاردرمانی و فیزیوتراپی علی رغم تفاوت ها از برخی جهات به یکدیگر شباهت دارند که برخی از آنها عبارتند از:

• هر دو بر بهبود توانایی عملکردی و کیفیت زندگی بیمار و حفظ سلامت او تمرکز دارند.
• این دو روش با توجه به بیماری فرد تجویز می شوند.
• هر دو روش با توجه به نیازهای خاص بیمار با حرکات دست همراه هستند.
• این دو روش با یکدیگر همپوشانی دارند.

به عنوان مثال متخصص کاردرمانی نحوه انجام حرکات کششی و ورزشی را به بیماری یاد می دهد و متخصص فیزیوتراپی بر حرکات بیمار برای انجام امور روزمره تمرکز می کند.
• هر دو روش اهداف خاصی را دنبال می ‌کنند و به بررسی میزان پیشرفت بیماری می ‌پردازند.

متخصص فیزیوتراپی چه اهدافی را دنبال می کند؟


متخصص فیزیوتراپی بر دستیابی به اهداف زیر متمرکز می کند:
• بهبود قدرت، توانایی حرکتی و دامنه حرکات بیمار
• کاهش درد
• پیشگیری از بدتر شدن بیماری
• آموزش روش های مخصوص بهبود تناسب اندام و ارتقاء سطح سلامت

متخصص فیزیوتراپی از چه روش هایی برای درمان استفاده می کند؟


متخصص فیزیوتراپی با توجه به نیازهای بیمار به طراحی برنامه درمان می پردازد.

متخصص فیزیوتراپی در ابتدا سابقه پزشکی بیمار، نوع بیماری او هدف از درمان را بررسی می کند.

برخی از تکنیک هایی که در این راستا مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از:

• تمرینات ورزشی هدفمند
• حرکات کششی
• درمان دستی
• استفاده از کمپرس سرد و گرم
• ماساژ درمانی
• التراسوند تراپی
• تحریک الکتریکی

چه موقع باید به متخصص فیزیوتراپی مراجعه کرد؟


در مواردی که بیماری بر توانایی راه رفتن یا دامنه حرکات فرد تاثیر گذاشته باشد مراجعه به متخصص فیزیوتراپی ضروری است.

در موارد زیر باید به متخصص فیزیوتراپی مراجعه کرد:

• بهبود توانایی حرکتی پس از آسیب دیدگی
• بهبودی پس از عمل جراحی
• کنترل درد
• اختلالات مفصل از قبیل استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید و آنکیلوزان اسپوندیلیت
• اختلالات نورولوژیکی از قبیل ام اس، بیماری پارکینسون و بهبودی پس از سکته
• اختلالات مرتبط با دست از قبیل سندروم تونل کارپال و انگشت ماشه ای
• بی اختیاری ادراری
• بیماری های ریوی از قبیل بیماری مزمن انسداد ریوی و سفتی مخاط
• بیماری های قلبی از قبیل نارسایی قلبی و بهبودی پس از سکته قلبی
• سرطان

خدمات فیزیوتراپی در چه مراکزی ارائه می شوند؟


متخصص فیزیوتراپی در مراکز مختلفی حضور دارد که برخی از آنها عبارتند از:

• کلینیک ها و مراکز سرپایی
• بیمارستان ها و مراکز پرستاری
• مدارس
• مراکز تناسب اندام

متخصص کاردرمانی چه خدماتی را ارائه می دهد؟


در بخش زیر به طور کامل وظایف متخصص کاردرمانی توضیح داد خواهد شد.

هدف از انجام کار درمانی چیست؟


اهداف کاردرمانی به شرح زیر است:

• افزایش توانایی بیمار برای انجام امور روزمره
• افزایش میزان بازدهی و استقلال بیمار
• آموزش دادن به پرستار برای بهتر کمک کردن به بیمار

در چه مواردی باید به متخصص کاردرمانی مراجعه کرد؟


در مواردی که بیماری یا آسیب دیدگی بر توانایی بیمار برای انجام امور روزمره تاثیر گذاشته باشد مراجعه به متخصص کاردرمانی توصیه خواهد شد.

برخی از کاربردهای کاردرمانی عبارت است از:


• بهبودی پس از آسیب دیدگی یا عمل جراحی
• کنترل درد
• اختلالات نورولوژیکی از قبیل ام اس، فلج مغزی یا بهبودی پس از سکته
• بیماری ‌های مفصل از قبیل استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید
• بیماری های مرتبط با دست از قبیل انگشت ماشه ای و سندروم تونل کارپال
• اختلالات رشد از قبیل اختلال طیف اوتیسم، اختلال یادگیری و ناتوانی های ذهنی
• اختلالات روانشناختی از قبیل اضطراب و افسردگی
• دمانس یا بیماری آلزایمر

متخصص کاردرمانی از چه روش هایی استفاده می کند؟


متخصص کاردرمانی به بررسی سابقه پزشکی بیمار، نوع بیماری او و نیازهایی که دارد می پردازد.

سپس از این اطلاعات برای مشخص کردن اهداف و طراحی برنامه درمان استفاده خواهد کرد.

برخی از روش هایی که در برنامه کاردرمانی مورد استفاده قرار می گیرد عبارت است از:

• آموزش یا بازآموزی نحوه انجام امور روزمره از قبیل غذا خوردن، دوش گرفتن و لباس پوشیدن
• ارزیابی محیط منزل، مدرسه یا محل کار برای رفع موانع محیطی
• آموزش نحوه استفاده از وسایل کمکی از قبیل واکر و ویلچر
• تقویت مهارت های حرکتی برای انجام برخی کارها مانند نوشتن
• آموزش نحوه نشستن روی صندلی و بلند شدن یا خوابیدن روی تخت
• آموزش تمرینات ورزشی مخصوص برای افزایش انعطاف پذیری و کاهش درد
• کمک به بیمار برای بازگشت به محل کار
• آموزش استراتژی های خاص برای کنترل استرس
• آموزش به اعضای خانواده و پرستاران برای کمک به بیمار

خدمات کاردرمانی در چه مراکزی ارائه می شود؟


مراکزی که به ارائه خدمات کاردرمانی می پردازند عبارتند از:

• کلینیک ها و مراکز سرپایی
• بیمارستان
• مراکز ارائه دهنده خدمات سلامت ذهن
• مدارس

کدام روش درمانی را باید انتخاب کرد؟


نوع روش درمانی پس از انجام ارزیابی ‌های اولیه و با توجه به نوع بیماری انتخاب خواهد شد.

در افرادی که بیماری بدون ایجاد درد بر توانایی راه رفتن آنها تاثیر گذاشته است فیزیوتراپی توصیه می شود.

متخصص فیزیوتراپی به کمک تمرینات ورزشی، کششی و سایر روش ها به بهبود توانایی حرکتی، قدرت و دامنه حرکات بیمار خواهد پرداخت.

در برخی موارد بیمار برای انجام امور روزمره از قبیل برداشتن یک شیء یا لباس پوشیدن دچار مشکل می شود.

در این حالت متخصص کاردرمانی با توجه به نیازهای خاص بیمار به بهبود توانایی عملکردی او کمک خواهد کرد.

پزشک با توجه به شرایط و نوع مشکل بیمار یکی از این دو روش درمانی را به او توصیه خواهد کرد.

مزایای این دو روش درمانی با توجه به شرایط بیمار سنجیده می شود و بهترین روش انتخاب خواهد شد.

جایی که درمانگران به طور معمول کار می کنند :


کاردرمانی – کاردرمانگران بطور کلی در بیمارستانها، مراکز توانبخشی، کلینیکها، برنامه های مراقبت از منزل، رویه های خصوصی و مدارس فعالیت می کنند .
فیزیوتراپی– فیزیوتراپی ها به طور کلی در بیمارستان ها، مراکز خصوصی، آژانس های بهداشت منزل، خانه های سالمندان، کلینیک های سرپایی، مراکز ورزشی و بدنسازی و مدارس فعالیت می کنند.

تحصیلات :


کاردرمانگرها – متخصصین حرفه ای حداقل به مدرک کارشناسی ارشد نیاز دارند، اما اکثر این سمت ها به مدرک دکترا نیاز دارند.

اکثر ایالت ها نیاز به مجوز کاردرمانی دارند اما معیارهای دریافت مجوز در هر ایالت متفاوت است.

فیزیوتراپی – مانند متخصصین کاردرمانی، فیزیوتراپی ها نیز باید حداقل مدرک فوق لیسانس داشته باشند، اما اکثریت آنها نیز دارای مدرک دکترا هستند. علاوه بر این، فیزیوتراپی ها باید مجوز بگیرند.

چگونه کاردرمانی و فیزیوتراپی همپوشانی دارند :


هر دو زمینه درمانی شباهت هایی دارند زیرا کمک به پیشرفت بیمار یک هدف مشترک است.

در بعضی موارد، بیمار ممکن است با هر دو درمانگر معالجه کند.

به عنوان مثال، ممکن است در ابتدا شخصی برای کمک به درد و تقویت قدرت پس از سکته مغزی با یک فیزیوتراپی درمان کند.

بعداً، آنها ممکن است به یک متخصص کاردرمانی مراجعه کنند تا نحوه انجام کارهای روزمره و مهارتهای اساسی مانند غذا خوردن، لباس پوشیدن، حمام کردن و پیاده روی را اعلام کند .

نتیجه گیری


در حالی که فیزیوتراپی و کاردرمانی روش ها و وظایف شغلی متمایزی را ارائه می دهند، متخصصان مراقبت های بهداشتی که در این زمینه ها کار می کنند، هر دو کارهای مهم را انجام می دهند تا به بیماران خود در رسیدن به کیفیت بهتر زندگی و استقلال بیشتر کمک کنند.

علاوه بر این، هر دو زمینه امکان انجام کارهای اصلی را در کمک به دیگران فراهم می کنند، ضمن اینکه می توانید دستمزدهای رقابتی را در یک بازار کار بسیار پر ارزش و تقاضا کسب کنید.

 

دیدگاه ها بسته شده اند.